Gracjana

Gracjana wyrasta z łaciny, z imienia Gratianus. Za nim stoją słowa gratus i gratia, czyli miły, przyjemny, pełen łaski. Dlatego znaczenie „pełna łaski, wdzięk" nie zostało dopisane później, tylko siedzi u samego źródła.

Gracja to zresztą to samo słowo, wdzięk. I stąd blisko do wdzięczności, bo po łacinie należą do jednej rodziny. Imię trzyma więc dwa sensy naraz, wdzięk i podziękowanie.

Najbliżej niej jest męski wariant, Gracjan. Ma ten sam rdzeń, zmienia tylko końcówkę. Oba imiona prowadzą do rzymskiego cesarza Gracjana, czyli Flawiusza Gracjana, który rządził zachodnią częścią imperium w IV wieku.

W szkolnym dzienniku Gracjana trafia między rzadsze wpisy. Nie ma jej w każdej klasie. Ale kiedy się pojawi, od razu widać w niej łacińskie gratia.